To Autonomie or not to autonomie, should that be the question?

Autonomie volgens de theorie


De term autonomie is afgeleid van het Grieks αυτονομία (autonomía, autos (zelf) + nomos (wet), autonomos (eigen wetten opleggend)) en beschrijft het vrij zijn van extern bestuur. Het concept wordt teruggevonden in politiek, technisch, filosofisch, geneeskundig, moreel en psychologisch verband. Het verwijst daarbij steeds naar de capaciteit van een rationeel individu of bestuur om eigen verantwoorde beslissingen te nemen. Een goed Nederlands synoniem is zelfbestuur. (bron: Wikipedia)

Persoonlijke zoektocht


Ik ben de laatste tijd zelf veel met het begrip autonomie bezig geweest. De aanleiding dat het begrip autonomie bij mij naar voren kwam is, dat ik bezig ben met het definiëren van mijn persoonlijke visie. Dit gebeurt naar aanleiding van een boek dat is geschreven door Ilse Nelemans en Salem Samhoud, genaamd ‘Je bent wie je wordt’. Je schrijft in dit boek een persoonlijke visie o.b.v. 4 kwadranten n.l.: Kernwaarden, kernkwaliteiten, persoonlijke doel en hogere doel.

Autonomie volgens mij


Als één van mijn kernwaarden heb ik autonomie gedefinieerd. Autonomie is voor mij dat ik, voor zover de omstandigheden het toelaten, mijn eigen beslissingen kan nemen. Ik hou er niet van dat mij opgedragen wordt wat ik dien te doen en als iemand zegt dat ik rechts moet afslaan puur omdat diegene een stel strepen op zijn of haar schouder heeft of dat wil zonder overleg, dan heb ik vaak de neiging om linksaf te slaan. Tevreden met mezelf dat ik na lang nadenken mijn kernwaarden had gedefinieerd, ga ik op vakantie. Nadien lees ik een tweetal boeken en zie ik een voordracht op Ted.com die mij er toe hebben aangezet om nog eens kritisch naar het begrip autonomie te kijken. Is de manier hoe ik naar autonomie kijk en mijn definitie wel zo goed en klopt dit wel voor mij? Is dit daadwerkelijk een kernwaarde voor mij.

Autonomie in de natuur


In het boek Biomimicry, innovation inspired by nature, wordt onder andere beschreven dat de mens door technologische ontwikkelingen los is komen te staan van de natuur en de wereld waar zij onderdeel van uitmaakt. De mens opereert nu sterk onafhankelijk en autonoom van de natuur en dagelijks worden we op zeer veel verschillende manieren geconfronteerd met de zeer schadelijke gevolgen voor de natuur en de wereld. Er zijn daarentegen volkeren die weten en voelen dat ze onderdeel zijn van de natuur. Er is een natuurlijke balans want ze nemen niet meer ruimte in dan noodzakelijk. Is de autonomie die we op dit moment in de westerse wereld hebben en nemen wel de juiste en zouden we ons niet meer een deel van de totale wereld moeten voelen? Zijn we ontworteld?

Autonomie volgens Covey


In het boek De Zeven Eigenschappen van Effectief Leiderschap van Stephen Covey, schrijft hij dat echte autonomie pas ontstaat als je ziet dat je afhankelijk en verbonden bent met anderen. Hij spreekt over wederzijdse afhankelijkheid en hij schrijft dat je pas die bepaalde mate van autonomie bereikt als je dit inziet. Dit zette mij sterk aan het denken of mijn huidige visie op autonomie niet te beperkt is. Zou autonomie zoals ik er naar keek wel onderdeel moeten vormen van mijn persoonlijke visie?

Oneness, Otherness & Self


Het derde gegeven dat maakt dat ik anders ben gaan kijken naar autonomie was een indrukkende voordracht. Ik zag een voordracht van Thandie Newton op Ted.com waarin ze spreekt over Oneness, Otherness en Self. Ik wil jou als lezer echt aanraden om deze voordracht te bekijken en ik hoop dat deze jou net zo raakt als dat deze mij heeft geraakt. Ze spreekt erover dat we ons zelf verliezen als we datgene doen waar we echt passie voor hebben. Dan zijn we vaak verbonden met anderen of de omgeving en worden we deel van een groter iets. Iedere keer als ik luister en kijk naar deze voordracht dan ben ik weer onder de indruk. Dan besef ik mij dat autonomie maar betrekkelijk is. Ik denk dat dit geldt voor mij als persoon en ik denk zeker dat dit ook geldt voor bedrijven. Misschien kan ik de bovenstaande boeken en de Ted.com voordracht wel helemaal niet aan elkaar verbinden, maar ik doe dit toch.

Autonomie in het bedrijfsleven


Ik zie nog steeds teveel bedrijven die denken dat ze autonoom kunnen opereren. Ze kunnen hun problemen en vraagstukken alleen oplossen denken ze en zien hun bedrijf, voor mijn gevoel, vaak als iets dat los staat van de maatschappij, of dit nu medewerkers, klanten, collega bedrijven, concurrenten of wie doen ook zijn (zie eerdere weblogpost over Klapdeurtjesmentaliteit). In mijn vak als innovatieadviseur kom ik ze ook tegen, die bedrijven die proberen alles te controleren/beheersen en weinig tot niets delen met de buitenwereld. Er is volgens mij echter een kentering gaande. Als ik dan hetgeen ik hierboven heb geschreven erbij pak en mijn eigen ervaringen dan zie ik twee sporen. Aan de ene kant zie ik de ontwikkeling dat personen maar ook bedrijven individueler/autonomer opereren, maar tegelijkertijd zie ik ook een ontwikkeling dat personen en bedrijven steeds meer inzien dat ze onderdeel zijn van een totaal en elkaar nodig hebben. Dit vertaalt zich onder andere in het toegenomen belang en noodzaak tot samenwerking en de toename van communicatie en netwerktools die wij tot onze beschikking hebben.

Hou sta jij in deze materie? Ik hoor het graag want dit denkproces loopt al een tijdje voor mij, maar ik heb voor mijzelf geen duidelijk antwoord en misschien hoeft dit niet of komt dit er niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: